Gezondheidsrisico van windindustrie
– vervuiling van de omgeving door epoxyhars en Bisfenol
Keypoints
De wieken van de windturbines lijden aan slijtage waardoor geschat wordt dat tientallen kilo’s
aan epoxyhars-materiaal per windturbine per jaar in de omgeving terecht komt.
Bisfenol A is als afvalproduct van epoxyhars een directe bedreiging voor de gezondheid en
voortplanting.
Het is onacceptabel dat er zo weinig bekend is over de impact op het milieu van Bisfenol-A
verspreiding in de omgeving van windturbines. Dit geldt met name voor agrarisch gebied
rondom windturbines.
Wiek-erosie
De gigantische wieken van windturbines zijn zo licht en zo sterk mogelijk om een optimale
energieopbrengst te bereiken. Ze zijn voornamelijk samengesteld uit glasvezel versterkt met
epoxyharsen. De wieken van windturbines staan bloot aan grote krachten. De wieken bereiken
snelheden boven de 300 km/h (83 m/s), zodat regen, hagel, zand, stofdeeltjes met grote snelheid op
het oppervlak inslaan. Dit kan tot scheurtjes en materiaalverlies leiden, hetgeen vaak ook nog
verergerd wordt door blikseminslagen en de blootstelling aan UV licht. Dit fenomeen heet ‘Leading
Edge Erosion’ (LEE). Hierdoor verspreiden zich deeltjes in de omgeving.
Root Causes and mechanisms of failure of wind turbine blades overview
https://doi.org/10.3390/ma15092959
Wat komt in de omgeving terecht?
Het onafhankelijk artsen collectief Wind Wiki biedt achtergrondinformatie (Bisfenol A uit turbinebladen – Wind Wiki:)
Opvallend is dat er weinig bekend is in medisch wetenschappelijke literatuur over de impact is van dit materiaalverlies.
Epoxyharsen bestaan doorgaans uit twee verschillende monomeren (de simpele bouwstenen) die
met elkaar reageren en een sterke binding aangaan in lange en grote vertakte molecuulcomplexen,
de polymeren. Als monomeren worden meestal bisfenolen gebruikt, met Bisfenol A (BPA, naar
Bisphenol A) als meest voorkomende vorm.
De windindustrie zelf publiceert zo goed als nooit gegevens over de ernst en
omvang van dit fenomeen, uitgezonderd de bedrijven die zich gespecialiseerd hebben in het
repareren van schade of systemen ontwikkeld hebben om de schade zoveel mogelijk te voorkomen.
Schattingen van materiaalverlies per windturbine per jaar zijn dan ook moeilijk aan te geven.
Er zijn aanwijzingen dat micro-organismen epoxide kunnen afbreken. Wat daarbij vrijkomt moet
beter onderzocht worden. Microplastic deeltjes kleiner dan 1 micron kunnen dan namelijk direct
door cellen opgenomen worden, zowel door plantaardige cellen, micro-organismen als dierlijke
cellen. Omdat wieken niet of nauwelijks te recyclen zijn, worden ze dus maar als afval in de grond
gestopt. Welke gevolgen dit heeft voor het milieu is onvoldoende bekend en wordt niet
meegewogen in de risico’s van windindustrie. Het is met name zeer zorgwekkend dat epoxyhars-
slijtage materiaal (met Bisfenol A als voornaamste bestanddeel) in agrarisch gebied terecht komt!
Het RIVM heeft een ‘brede verkenning naar het veilig gebruik van chemische stoffen in de
energietransitie’ lopende naar aanleiding van een zogenaamde ‘quickscan’.
Bisfenol
De meest zorgwekkende vervuiling door windturbine erosie bestaat uit Bisfenol A Bisfenol-A. Deze stof is een van de meest geproduceerde chemicaliën ter wereld en kent toepassingen in o.a. de verpakkingsindustrie. Mensen kunnen hieraan blootgesteld worden door inademing, huidcontact of voedselinname. In het Europese Parlement wordt een voorstel uitgewerkt om het gebruik van Bisfenol A in verpakkingen van voedingsmiddelen te verbieden.
Hoe groot het toxisch effect is van Bisfenol A blijkt uit medische studies. Ondanks strenge beschermingsmaatregelen werd bij 40% van de werknemers in epoxy-industrie ontsteking van de huid (dermatitis) geconstateerd.
Bisfenol A kan aan de oestrogeen receptoren binden, waardoor het mannelijke en vrouwelijke
vruchtbaarheid beïnvloedt. Blootstelling aan Bisfenol A is geassocieerd met verschillende ziektes
waaronder auto-immuun aandoeningen Environmental estrogen bisphenol A and autoimmunity- Pub Med
Bron: Bedreigd Open Landschap